Artikelen, Paranormaal

Waarom de lichamen van heiligen niet vergaan

Ik was rond de jaarwisseling in York, Engeland en vond in ons huis een roman van de Brits-Franse schrijfster Michèle Roberts over ‘Onmogelijke Heiligen’ (Impossible Saints uit 1997). Vroeg in het boek overlijdt de stichtster van een kloosterorde en in de kerk waar ze wordt begraven gaat het de maanden na haar dood naar rozen ruiken: een wonder. Vervolgens wordt haar graf geopend en blijkt haar lichaam nog volledig in tact. Ook dit ziet de rooms-katholieke kerk als een mirakel. Wanneer een dode dan ook nog gebeden verhoord wordt een man of vrouw heilig verklaard. Mijn stelling is dat dit allemaal niet zo wonderlijk hoeft te zijn. Tenminste, niet meer dan nodig.

Feit is dat niet alle mensen dezelfde lichaamskracht hebben, zoals we ook niet allemaal hetzelfde energieveld hebben. Al naar gelang de oorsprong van je ziel (de aarde, de ster Sirius of bijvoorbeeld de Plejaden) wordt je energieveld gevormd. De ziel waarmee je op aarde incarneert is een klein gedeelte van je Hoger Zelf, dat altijd het overzicht over al je levens op verschillende plekken in de tijd in een of meerdere universums heeft. Bovendien krijgt je veld voor je incarneert verschillende eigenschappen mee. Je geboortedatum met bepaalde standen van de planeten en sterren wordt vooraf bepaald. Zo ook je levensplan, je levenslessen en welke totemdieren je op je pad meekrijgt. Ook incarneer je altijd met dezelfde groep zielen. Eenmaal op aarde zal je deze zielen in hun verschillende rollen waarschijnlijk niet meer herkennen, tenzij je zeer hooggevoelig bent. En je energieveld zit niet in je lichaam, maar je lijf is de vaste manifestatie van je energieveld, dat voor een groot deel buiten je lichaam valt.

Een sterker lichaam zal veel minder snel vergaan en een grotere en sterkere poort tot andere dimensies zijn. Hoe je bij je overlijden naar bloemen kan gaan ruiken is mij onduidelijk, maar ik weet dat onze gidsen/engelen en de Bron in principe tot alles in staat zijn. En een zogenaamde ‘heilige’ (een mens met veel meer licht van de goddelijke Bron in zich) is veel beter in staat zich te manifesteren, ook als zij/hij is overleden. Zo kunnen heiligen mensen die op aarde tot hen bidden helpen. Hierbij zijn respect voor het hogere en een vraag nodig. Zonder vraag mag de Andere Kant niet ingrijpen, tenzij het je levensplan is dat gevolgd moet worden. En inderdaad, een lichaamsdeel van een heilige, is nog een stukje gemanifesteerd energieveld. Wat de rooms-katholieke kerk relikwieën noemt. Om zo’n man of vrouw (of lichaamsdeel) te gaan verafgoden lijkt mij dan weer onzin. Laat staan geld vragen om de persoon in kwestie of gedeeltes te mogen zien.

Ik vind het een mooie gedachte dat God(in)/de Bron ons ‘heiligen’ heeft gegeven om ons te troosten en hoop te geven bij het leven op aarde. En nu de toestand op onze planeet zo drastisch slecht is – de meeste mensen leven als slaven van het systeem, ongelukkig en arm; de dieren sterven uit; Australië stond na Zuid-Amerika in brand – zijn er verspreid over de wereld talloze lichten: de Blue Ray 1s, met een energiefrequentie gelijk aan de Bron – die de mensheid vertellen dat een ander bestaan mogelijk is als je wilt en zelf aan de slag gaat. Het universum staat te popelen om je te helpen. En alle ‘heiligen’ ook 🙂

Psychologie

Artikel – Het aanknopen van een relatie met een beschadigde achtergrond

Als je zoals ik in je leven nogal wat beschadigingen hebt opgelopen is het niet eenvoudig om een goede, gezonde relatie met iemand te beginnen. Ik denk dat ik er nu op mijn 44e pas een beetje klaar voor ben en dan nog is het keihard werken. Mijn toekomstige man en ik hebben een soortgelijke, heftige achtergrond. Dat is een voordeel in het begrijpen en aankunnen van de ander, maar een nadeel omdat we beiden met erg disfunctioneel gedrag op de proppen kunnen komen en we bovendien elkaars oude pijn triggeren. Het vergt zeer veel moed, liefde, vergevingsgezindheid en vertrouwen om elkaar in en na een crisis weer de hand te kunnen reiken. Maar als je samen door de storm kunt gaan kom je er als relatie uiteindelijk sterker uit. Elk nadeel heeft zijn voordeel, zeg maar.

Probleem nummer 1 bij beschadigde partners is het feit dat beide kanten lijden aan enorme relatieangst. Heb je angst in je energieveld, dan trek je mensen met dezelfde hoeveelheid angst aan, maar dan vaak in de tegengestelde richting (opposites attract). In veel gevallen is dat bij vrouwen verlatingsangst en bij mannen bindingsangst, maar je kunt samen ook heel gemakkelijk stuivertje wisselen. In principe zetten de ego’s – de verdediging van de ziel – van beide partners erop in om de afstand tussen hen gelijk te houden: rent de een niet achter de ander aan, dan de ander achter de een. Of je hebt in de ene relatie last van bindingsangst en in de andere relatie van verlatingsangst. De angsten nemen in gelijke mate toe: wordt de een bindingsangstiger, dan roept dat bij de ander automatisch verlatingsangst op. En dan maar elkaar achtervolgen.

De remedie voor het remmen van deze angst is níet om je partner te willen veranderen en fixen. De enige persoon over wie jij in deze wereld – als het goed is – volledige zeggenschap hebt, ben jijzelf. Anderen willen veranderen kost bovendien ontzettend veel moeite en vaak mis je dan het bord voor je eigen kop of wil je daar expres niet naar kijken. Je kunt je angst laten afnemen door jezelf te helen. Des te minder angst er in jou vibreert, des te rustiger de partner ook kan worden. En wees je ook bewust van je eigen angsten, zodat je die niet bij je partner gaat zitten manifesteren. Bijvoorbeeld: ik ben bang dat zij weggaat, dus ik ga haar net zolang vervelend behandelen tot ze weggaat. Ha, script waar!

Het helpt ook om je positief op te stellen en in gedachten te houden dat de relatie goed gaat of goed komt. Dit is sowieso een algemene levensles. Ben je optimistisch, dan denk je voornemens ‘omhoog’. Ben je pessimistisch dan is de kans veel groter dat je idee mislukt. Je doet er bijvoorbeeld zelf al minder moeite voor, omdat je toch denkt dat het niks wordt. Het gevolg: een mislukking. Tegelijkertijd moet positief denken natuurlijk geen roze wolk worden, die ten koste gaat van een realistisch perspectief.

Waar mijn geliefde en ik veel baat bij hebben is de hulp van onze wederzijdse gidsen. Er is namelijk genoeg oude pijn in ons beiden aanwezig om elkaar flink te lijf te gaan. En een valse wolf die je naar de strot vliegt? Nee, dank u, liever niet. De zielen zijn een match. De verdedigingsmechanismen van onze zielen een hindernis om samen te nemen en dan te concluderen dat er nog wat zaken opgeruimd en geheeld moeten worden om weer nader tot elkaar te kunnen komen.

Geloof en vertrouwen in de ander spelen ook een grote rol en daar zijn mensen met een beschadigde achtergrond vaak minder sterk in. Ik betrap mezelf er bijvoorbeeld op dat ik door oude programmering en pijn schuldig en onschuldig vaak niet meer goed uit elkaar kan houden. Als iemand dichtbij komt is de dreiging eigenlijk al direct zo groot, dat ik mezelf moet weerhouden om niet in de aanval te gaan. Opgegroeid in een gezin waarvan de mannelijke leden een narcistische en psychopathische stoornis hebben, betekent dat je een heel raar wereldbeeld krijgt: niemand is te vertrouwen en als mensen zich lief voordoen zijn ze onderwater pas écht kwaadaardig.

Wat mijn gidsen deze week ook hebben aangegeven – door een schaap als totemdier aan te wijzen – is dat we vooral met zachtaardigheid en compassie naar onze tekortkomingen moeten kijken. Het is voor ons allebei namelijk eigenlijk überhaupt een wonder dat we er nog zijn. De Bron en onze gidsen bezien ons altijd met liefde. Ze hebben geen oordeel, maar begrijpen altijd waarom we doen wat we doen: of dat nu uit zielsverlangen of een beschadiging voortkomt. Je mag eindeloos fouten maken en wordt altijd weer vergeven. Het is geen probleem als je nog eens een klas moet overdoen; het geduld van de Andere Kant is eindeloos.

Wat mijn toekomstige man en mij betreft: we proberen altijd weer naar het Licht en elkaar toe te keren. Uit liefde voor de ander ben je bereid heel diep in je eigen spiegel te kijken. Ook als het je totaal niet aanstaat wat je daar over jezelf ziet. Onze liefde is een kans en een geschenk. Een plantje dat je moet koesteren en niet samen kapotslaan. Gun elkaar daarom ook altijd genoeg ruimte, want planten hebben ook rust en zuurstof nodig. Loslaten in vertrouwen is een kunst, waarbij de bloesemtakken elkaar later vanzelf weer zullen vinden. Want de Liefde is vrij en groter dan angst.

Feminisme, Psychologie

Waarom een vrouw in een voetveeg verandert

Nu ben ik over het algemeen een ferme vrouw met een grote mond, noem mezelf feminist en red me prima, maar ik heb een zwakke plek en die zit er al een aantal levens lang: komt er een man in het vizier dan verander ik in een dweil. Leidde ik voorheen mijn eigen leven: het liefst gooi ik mezelf ter plekke het raam uit om in alles te veranderen wat die man maar wil. De perfecte partner die altijd beschikbaar is, de moeder, de minnares, de boodschappenjuffrouw en kokkin, de ziekenverzorgster en psychiater/psycholoog. Je kunt het zo gek niet verzinnen of ik ben het. Ik weet dat deze achilleshiel mijn gidsen ook kopzorgen geeft, omdat ik een vrouw met een missie ben, die niet bestaat uit het zich uitputten voor een man en dan nog het liefst een die me slecht behandelt.

Dit gedrag binnen een relatie heet ‘codependency’ (de term komt oorspronkelijk uit de verslavingszorg voor de ‘enabling’ partner): het automatisch aan de kant schuiven van je eigen gevoelens en behoeftes voor je partner, waardoor je afhankelijk wordt van – of zelfs verslaafd raakt aan – het gedrag of de reactie van de ander. Dit gebeurt vooral bij vrouwen (in veel gevallen) en mannen, die vroeger als kind zelf erg weinig hebben gekregen. Vaak zijn ze emotioneel verwaarloosd of zelfs mishandeld, hebben voor hun eigen ouders moeten zorgen in plaats van andersom, kunnen zeer slecht hun grenzen aangeven en hebben weinig eigenwaarde. De wens om door een eventuele partner geaccepteerd te worden is zo groot, dat de codependent zichzelf in relaties volledig kwijt kan raken. Kinderen, vrienden, werk en hobby’s worden vergeten. Het is alleen de romantische partner die telt.

Veel mensen met codependency-patronen hebben ook last van verlatingsangst – in mijn geval is die zeer groot, omdat ik zo vaak ben aangevallen en in de steek gelaten – en dan is weglopen van slechte relaties haast geen optie. Een relatie met een alcoholist die je mishandelt is bijvoorbeeld geen probleem; als ‘gezonde’ partner ben je de reddende engel die alle problemen zal oplossen. Helaas is er dan niemand om voor jou te zorgen of jou te helpen. Maar misschien is dat dan ook wel weer wat je onbewust wil of zoekt, omdat je deze situatie van vroeger thuis kent. Toen kreeg je ook al weinig tot niks en een slechte relatie lijkt beter dan geen relatie.

Codependency komt vaker voor bij vrouwen dan bij mannen. Naar mijn idee, omdat vrouwen binnen de patriarchale cultuur – zeker in het verleden – meekregen dat ze zichzelf moesten wegcijferen voor hun echtgenoot. De man was het hoofd van het gezin en zijn echtgenote moest hem gehoorzamen en helpen. Hij verdiende het geld, dat veel belangrijker was dan het gratis doen van het huishouden en het opvoeden van kinderen. Nog steeds heeft de First Lady in de Verenigde Staten – op Hillary Clinton na – geen eigen baan. Ze moet de president ondersteunen. Dat de mannelijke partner van de Duitse bondskanselier Angela Merkel ervoor paste om zijn eigen leven op te geven is geen toeval. Geen haar op zijn hoofd dat hij voor Merkels presidentschap zou verhuizen of zijn baan opgeven. Laat staan als first husband meegaan op regeringstripjes.

Wat helpt tegen codependency is meer eigenwaarde. Omdat je jezelf hoger aanslaat zorg je beter voor jezelf en geef je eerder je grenzen aan. Het zou daarom mooi zijn als de vrouwen op aarde echt gelijk worden aan mannen, zodat ze niet meer het gevoel hebben dat ze in de eerste plaats hun partner en kinderen moeten dienen. Ze mogen zelf ook steun ontvangen en hoeven niet alleen maar te zorgen en mooi te zijn. Vrouwen kunnen een sterke mening hebben zonder dat ze in een Margaret Thatcher veranderen en ze hoeven niet altijd iedereen te bemoederen. Ook mannen zouden zich niet verplicht moeten voelen om zich als een patriarchale ‘hufter’ (denk Trump “I grab them by the pussy”) te gedragen. Er is niks mis met mannelijke hofdames (refererend aan de film Hufters en Hofdames uit 1996); er is niks mee met huilende, zachtaardige mannen; er is niks mis met een man die voor het huishouden en de kinderen zorgt. Laat ieder mens zich ontwikkelen zoals die wil. Je bent goed genoeg.

Ik blijf intussen mijn strijd met mezelf en mijn corrigerende gidsen voeren, zodat ik hopelijk nooit meer van ze te horen krijg dat er tijdens een relatie “weer niks meer van me over was gebleven.” Die opmerking had me bij een sjamaan een paar geleden zeer verontwaardigd, omdat ik dacht dat ik al met dit bijltje gehakt had en niet meer in mijn moeder veranderde, die zichzelf volledig wegcijferde voor mijn tirannieke vader, haar drie kinderen en het huishouden. Als Virginia Woolfs Angel of the House had zij geen enkele eigen wens, alleen die van anderen. Maar helaas blijft het zelfs voor mij als feminist een enorme uitdaging om mijn relatiepatronen aan te passen.

Kort

Kort – De Nieuwe Tijd

De ongeveer 9000 mensen die op deze planeet de macht in handen hebben (ze hebben het geld, de paranormale kennis en fikse chantagepraktijken) zijn volgens mij geïncarneerde engelen, die heel diep zijn gevallen. Ze storten de aarde steeds opnieuw in oorlogen: WOI, WOII en 911 als excuus om het Midden-Oosten in een permanente staat van oorlog te brengen. Als er maar angst en haat gezaaid kan worden.

Sinds de jaren 90 is de inzet dat de islam de nieuwe vijand wordt (zie de mededeling van toenmalig secretaris-generaal van de NAVO Willy Claes) en in 2019 is dat al aardig gelukt. In combinatie met het merendeel van de mensen in armoede laten leven (wie had ook alweer bedacht dat het een goed idee was om de gulden door de euro te vervangen?) zal dit ongetwijfeld zonder ingrijpen op termijn tot een nieuw conflict leiden. De opkomst van extreemrechtse partijen wereldwijd is daarvan een teken.

De machthebbers zullen er alles aan doen om het slavensysteem in stand te houden (werken voor eten en een dak boven je hoofd) dat steeds meer mensen depressief en burn-out maakt. De Bron heeft echter andere plannen. We gaan volgend jaar een grote omslag maken. Het Waterman-tijdperk is begonnen en het vernietigen van de aarde, mensen en dieren zal stoppen. Iedere bewoner op deze planeet mag op gaan staan en kiezen voor liefde, rust, gelijkwaardigheid en geluk.

Columns

De verwevenheid van lichaam en geest

Een goede vriendin kreeg de afgelopen week een reset van haar basischakra’s en ze heeft het letterlijk uitgeschreeuwd van de pijn. Deze chakra’s werden geopend en er kwam allemaal oude pijn naar boven en herinneringen aan traumatische gebeurtenissen. Het was alsof haar onderrug een wond was en in brand stond. Er staat nu van 12 – toen was het volle maan – tot 21 december een energiepoort open, waardoor oude pijn in je energiesysteem omhoog komt, gevoeld kan worden en losgelaten. Zo komt er meer plek voor je ziel en hoger zelf. Dit hoeft niet bij iedereen zo heftig te gebeuren als bij mijn vriendin. Zo’n krachtig transformatieproces – waarbij zware, plutonische energie een grote rol speelt – kan alleen worden gedragen door heel sterke mensen/zielen, die al vele malen geïncarneerd zijn.

De eerste chakra is het wortelchakra, dat staat voor je levenskracht, vertrouwen, je basis-veiligheidsgevoel en je aarding. Zijn er door traumatische gebeurtenissen bijvoorbeeld blokkades in dit energieknooppunt van je lichaam, dan ben je met je met je energieveld niet goed verankerd in de aarde (of wellicht helemaal niet). Dit kan tot labiliteit en in ernstige gevallen zelfs tot psychoses leiden. Dit chakra is verbonden met de geslachtsklieren, de testikels van mannen en eierstokken bij vrouwen.

De tweede is het sacrale chakra dat een grote rol speelt in je seksualiteit, creativiteit, relaties en plezier in het leven. Het is verbonden met de schaduwkant van je persoonlijkheid (je angsten, gebrek aan eigenwaarde, slechte eigenschappen) en raakt uit balans door onderdrukte emoties, schuldgevoelens en schaamte. Op lichaamsniveau is dit chakra gerelateerd aan je milt, de blaas, de pancreasklier en je ingewanden.

Het verbaast mij als westerling nog steeds dat je gehele lichaam zo verbonden is met je emoties en je geest. Ons lichaam wordt door artsen gezien als een aparte categorie en niet holistisch behandeld. Terwijl lichamelijke aandoeningen in veel gevallen ontstaan door blokkades in je energieveld. Pas na langere tijd resulteert zo’n blokkade in een fysieke ziekte, die je dan ook op lichaamsniveau moet behandelen. Traumatische gebeurtenissen hebben zelfs impact op celniveau en worden in die zin door je lijf ‘herinnerd’.

Nu kunnen we bij aandoeningen steevast naar medicatie grijpen, maar je kunt daarnaast ook proberen jezelf te genezen op energetisch niveau. Bovendien helpen bepaalde voedingsmiddelen en kruiden je lichaam helen. Voor een goed functionerend wortelchakra werken bieten, gember, waterkers, kaneel, aardbeien en tomaat. Bij het sacrale sakra passen sinaasappelen, mango’s, mandarijnen, wortels, bergamot en antioxidanten. De kans is groot dat je lichaam uit zichzelf trek zal hebben in deze voeding, als het dat nodig heeft.

Wat dat betreft is ons lichaam/energiesysteem veel geavanceerder dan ik aanvankelijk dacht. En het is voor mij nog steeds een raadsel waarom de westerse medici deze zeer oude kennis (het bestaan van chakra’s is duizenden jaren geleden al ontdekt) niet bestuderen en ermee aan de slag gaan. Helaas zijn veel onderzoekers zeer bang voor hun wetenschappelijke reputatie als ze zogenaamd zweverige onderwerpen gaan bestuderen en ook de farmaceutische industrie zal er niet blij mee zijn. Maar laat ons dat niet weerhouden. Alleen de waarheid telt.

Artikelen

Gedicht – Zoen

Met je regenbroek onder de douche

Jij

Samen zijn

Bang voor seksualiteit

Liefde

En tegelijkertijd

Hunkeren

Naar dichtbij

Samen op de bank

Een zaterdagmorgen

Vrijen in de nacht

Verstrengeld

Aarzelen in de ochtend

Blikken van jou naar mij

Dichtbij

En toch bang

Heel even

Want je verlangt

Naar mij

Net als ik naar jou

Dichtbij

Om te proeven van geluk

Dat op jouw lippen ligt

En de mijne

Artikelen

Kort – Pessimisme bestrijdende gidsen

Ik was de laatste tijd nogal gestrest en pessimistisch doordat ik door omstandigheden nauwelijks nog geld of energie over had. Zoals gewoonlijk had ik alles weer aan anderen weggegeven, dus dat is een levensles die ik nog niet beheers. Gelukkig schieten je gidsen dan te hulp. Als eerste wordt er op straat geseind dat een donkere bril negatieve resultaten oplevert: verwacht je een slechte afloop dan is dat waarschijnlijk ook wat je bewerkstelligt, al was het maar, omdat je er zelf geen vertrouwen in hebt. Want des te meer vertrouwen, des te beter de resultaten.

Ten tweede moet je je gidsen toestemming geven om je te helpen. Dat mogen ze anders niet doen. Ik kreeg een getal op straat dat ik de engelen en aartsengelen moest vragen om in mijn dromen mijn pessimisme op te ruimen. Dus bidde ik in bed of dat kon. Ik weet niet meer wat ik vannacht heb gedroomd, maar vandaag op straat deed ik twee mooie vondsten: twee edelstenen! Ik houd erg van stenen en werk er ook mee, maar ze zomaar tegenkomen buiten gebeurt eigenlijk nooit. Het waren een zonnesteen en turkoois: beide staan bekend om hun helende en optimisme bevorderende werking. Dus de een draag ik nu om mijn pols en de ander zit in mijn portemonnee.

Het verbaast mij nog steeds dat er gratis zoveel hulp voor handen is, waar ik veertig jaar alleen heb geworsteld. En ik weet ook dat ik mijn kennis over de paranormale wereld moet verspreiden, maar ergens voel je je dan toch een gekke henkie of Jehova’s getuige met bekeringsdrang. Maar goed, bij deze dan: we zijn in deze wereld niet alleen en er is hulp voor handen als je erom vraagt. Je moet het hogere wel respecteren en vervolgens doen ze graag met je mee.