gedicht – Sprookje

Hij is een sprookje
Met een moeder met magische enkelbanden
Een zus die bezeten was
gered door een zigeunerin
Een oma die duivels uitdrijft
sterker dan 6 man
in bedwang konden houden
En die na het eten
naar buiten ging
om te sterven

Een oom die
een zeemeerman trof
in het tarweveld
die met kluiten gooide
en wegglibberde
Een stamgenoot
die een dode hond
met knipmesklauwen
vond
in de woestijn
Je vader
die onder een deken
een hondenman trof

En jij en jouw broer
jouw lievelingsbroer
die een draak zagen vliegen
door de lucht
en eenzaam sterven
in een put
En zeven katten
met omgevouwen oren
die je liefdevol beet in hun neus

Jouw leven
is een sprookje
Een zwart sprookje
van oorlog
en verlies
van land
en thuis
Geliefdes
Ouders
Muziek
Ziekte
en Dood

Je lievelingsbroer
die zich verloor
in liefde
voor zijn Afrikaanse vrouw
Sterk als jij
maakte hij
op zijn sterfbed nog grapjes
om jullie te troosten
met zijn hand

Een zwart sprookje
van demonen
en drank
verlies van Ziel
en eenzaamheid
Tranen
Een gewonde leeuw
in woestenij
Een sjamaan
waar het leven
zich tegen heeft gekeerd

Houd van mij
Man van 1001 nacht
Al moet ik op afstand blijven
Voor ik met je verga
Deel mijn lot
Wees mij nabij
Ik kan niet jouw vrouw zijn
Maar blijf
Al staan drank en daimon
tussen ons in
Jij donker
Ik licht
In Ziel
praktisch
hetzelfde
Verwant

Man van sterrenstof
en liefde
voor kinderen
blijf dichtbij
Staak je gevecht
En maak
voor mij
uit jouw schaduw
Allahs 99 namen
van Licht
Mijn levenskunstenaar