Gedicht – Astronaut

Zullen we morgen samen theedrinken?

Dan kan ik nog eens uren naar je staren

Om te kijken waar je uithangt

Of hoe vaak je aan je haar zit

Met je handen rank en recht

Je nicotine-bruine vinger

Hoe je lacht

En blozend vraagt wat ik toch zie

Dat je dat niet gewend bent

Om één tel later wederom

Met een intense blik de ruimte te verkennen

De verschillende lagen van de werkelijkheid

De jouwe

En de mijne

Soms ben je dichtbij

En soms mijlen ver weg

Op een maan, ster of planeet

Die alleen binnen jouw bereik ligt

Hoewel ik je ogen volg

En je elastische geest zie

verplanten en verplaatsen

In mensen of dingen

Om altijd weer terug te keren

Naar hier

En dit moment

Om als een ballon

Een stukje boven de aarde te blijven zweven

Tot de kust écht veilig is